Na een beroerte kan iemand verward spreken (afasie). Dit is iets anders dan onduidelijk spreken (zie dysartrie).
Afasie is een taalstoornis. Bij een afasie is het taalcentrum in de hersenen aangedaan (vaak te zien bij mensen met een beroerte in de linker hersenhelft). Iemand begrijpt geen taal meer en/of kan zelf geen taal meer gebruiken. Hoe ernstig de taalproblemen zijn hangen af van de grote en de plaats van de hersenbeschadiging. Sommige personen hebben moeite om op woorden te komen. Andere personen echter kunnen alleen nog maar geluiden maken en zijn daardoor totaal onverstaanbaar. Patiënten zelf hebben niet altijd door dat zij een afasie hebben wat tot grote frustraties kan leiden.

Geef patiënten met een afasie de tijd om erover na te denken wat zij willen zeggen. Soms helpt het door het woord te omschrijven als men er niet direct op kan komen. Ook kunnen gebaren ondersteunend werken. Gebruik korte duidelijke zinnen om iets te vertellen en praat in een rustig tempo.

Soms kan iemand met een beroerte in de rechter hersenhelft ook taalproblemen krijgen. Vaak ziet men dan dat de patiënt moeite heeft grapjes te begrijpen of verschillende intonaties in de stem niet meer kan herkennen. Het gevolg is dat deze personen alles serieus nemen wat gezegd wordt. Een grapje wordt dan niet meer als zodanig herkent. Of iemand hoort niet aan iemands stem dat hij boos is. Dit kan in de praktijk vaak voor communicatieproblemen zorgen omdat het op het eerste gezicht lijkt dat iemand geen problemen heeft.