De medisch psycholoog

Diabetes heeft verregaande consequenties voor het dagelijks functioneren, zowel in praktische als in emotionele zin.Het proces van aanpassing begint bij het vernemen van de diagnose. Een chronische ziekte hebben betekent altijd: verwerken en ermee leren leven.

De meeste mensen komen er zelf – met behulp van hun naaste omgeving- wel uit. Zij vinden een manier van omgaan met hun ziekte. De ziekte krijgt een plaats in hun leven.
Voor sommige mensen kan de periode van het vernemen van de diagnose, net als de periode waarin complicaties ontstaan, zeer belastend zijn. Zo kunnen er zorgen zijn over de mogelijke negatieve gevolgen van de ziekte voor de relatie of het werk. Andere mogelijke problemen zijn: somberheid, angst voor hypo’s of complicaties, eetproblemen, moeite om je aan leefregels zoals b.v. een dieet te houden, moeite om je eigen grenzen aan te geven of nee te zeggen.

Voor diabetespatiënten zijn vaak de angst voor complicaties,  en de altijd aanwezige leefregels en behandelroutine het meest belastend.
De psycholoog is er voor alle psychosociale aspecten van diabetes.

Belangrijk om te weten is dat de medisch psycholoog mensen vaak met een paar gesprekken weer een beetje op weg kan helpen. Ze hoeven niet te praten over hun jeugd of over oud zeer, en ze worden niet binnenstebuiten gekeerd. De medisch psycholoog biedt een objectief luisterend oor, en adviezen of tips over houding, gedrag of gedachten. Ook kan de medisch psycholoog mensen helpen om de nieuwe leefregels makkelijker in te passen in het dagelijks leven. En bieden zij hulp bij het omgaan met andere mensen, zoals meer voor zichzelf opkomen. Belangrijk is dat mensen weer meer handvatten en grip krijgt op hun leven en henzelf.

Afspraken met de medische psychologie in het Slotervaartziekenhuis worden gemaakt met tussenkomst van de internist of de diabetesverpleegkundige. Aangemelde personen worden opgeroepen voor een intakegesprek waarin de problemen rondom diabetes in kaart worden gebracht. Daarna zal de medisch psycholoog met de patiënt bespreken welke hulp geboden kan worden, de geboden hulp is dan aangepast op de specifieke problemen van die persoon.