Lange termijncomplicaties (jaren)

Ook op lange termijn (maanden, jaren) kunnen er problemen ontstaan door diabetes. Een hoge glucosespiegel versterkt namelijk het afbraakproces van de wand van de slagaderen met als gevolg een reeks processen die aderverkalking ten gevolg hebben.

Een dergelijk proces vindt ook plaats bij de zenuwbanen. Omdat zenuwbanen en bloedvaatjes in elk orgaan of lichaamsdeel voorkomen betekent dat diabetes een verwoestend effect kan hebben op een heleboel belangrijke gebieden van het lichaam.
Hoe beter de diabetes onder controle is, hoe meer kans iemand heeft om minder lange termijn problemen te ontwikkelen.
Omdat patiënten in het begin geen last hebben is het voor bijna iedereen moeilijk om zich aan de behandeling van diabetes te houden. Toch is het belangrijk om de desastreuze complicaties proberen te voorkomen.

Lange termijncomplicaties treden overal in het lichaam op maar patiёnten hebben het meeste klachten van ogen, hart-en vaatstelsel, nieren, voeten.

Ogen
Diabetes is de belangrijkste oorzaak van blindheid in de westerse wereld bij mensen tussen 20 en 75 jr. Het netvlies zit achter in het oog en ontvangt de lichtsignalen van buiten het oog. In het netvlies bevinden zich hele kleine vaatjes die door de diabetes aangetast kunnen worden. De vaatjes kunnen vocht gaan doorlaten waardoor het netvlies beschadigd raakt. Daarnaast moeten door afsluiting van vaatjes er meer nieuwe vaatjes gevormd worden die ruimte innemen op het netvlies en daardoor het netvlies beschadigen. Deze nieuwe vaatjes zijn kwetsbaarder waardoor er bloedingen op kunnen treden. Zo’n bloeding kan in het ergste geval blindheid veroorzaken.

Hart-en vaatstelsel
Mensen met diabetes hebben een 2 tot 4 maal grotere kans op het krijgen van hart-en vaatziektes dan de rest van de bevolking. bovendien verlopen hart-en vaatziektes (bv, hartinfarcten en herseninfarcten) vaak ernstiger.
De hoge glucosespiegel tast de vaatwanden en zenuwbanen van het hart aan. Door de aantasting van de bloedvaten kan er te weinig bloedtoevoer zijn. Te weinig bloedtoevoer leidt tot een tekort aan zuurstof van de hartspier wat zich kan uiten als pijn op de borst (angina pectoris/AP). Als een bloedvat afgesloten wordt ontstaat er een blijvend tekort aan zuurstof van het hart en sterft er een stukje spierweefsel van het hart af. Dit afsterven van hartweefsel is een hartinfarct. Zoals eerder gezegd treedt bij diabetes ook een sneller afbraakproces op van de zenuwbanen waardoor hartinfarcten vaak geniepiger verlopen. Doordat de zenuwbanen aangetast zijn, wordt de hartspier gevoellozer en voelt men de pijn op de borstklachten minder. Dit heeft als gevolg dat men ook minder snel kan reageren op het feit dat de hartspier zuurstof tekort komt. mensen voelen immers geen pijn en zullen daarom ook geen medische hulp zoeken.

Herseninfarcten ontstaan ook door afsluiting van een bloedvat waardoor het hersenweefsel zuurstoftekort krijgt en afsterft.

Nieren 
Diabetes is de meest voorkomende reden voor nierdialyse.
Nierschade door diabetes kan ervoor zorgen dat de nier onvoldoende functie meer heeft, en daardoor kunnen mensen nierdialyse nodig hebben en eerder overlijden dan mensen zonder diabetes. De belangrijkste oorzaak van nierschade zijn de stoornissen in de kleine bloedvaatjes. een eerste uiting van nierschade is eiwitverlies in de urine. De stoornissen in de bloedvaatjes in de nieren verlopen vaak parallel aan de stoornissen van de bloedvaatjes in de ogen. Door een hoge glucosespiegel kunnen er ook steeds terugkerende urineweginfecties ontstaan. deze urineweginfecties kunnen ook nierschade geven.

Voeten
Het voorkomen van voetproblemen is ook heel belangrijk, men schat nu dat bij ongeveer 1 op 15 patiënten met diabetes een voet, of erger nog onder-of bovenbeen, geamputeerd moet worden. De voet wordt gevoellozer door de aantasting van de zenuwen en de huid droger. Daarnaast kan er door aantasting van de bloedvaten te weinig bloedtoevoer zijn. bovendien kunnen gewrichten “versuikeren” dwz stijver worden door diabetes.
Deze combinatie van factoren leidt ertoe dat de voeten van mensen met diabetes kwetsbaar zijn voor slecht genezende wonden die tot ernstige infecties of versterf van weefsel kunnen leiden.