De Inwendige Geneeskunde houdt zich bij uitstek bezig met de gehele patiënt. Vaak hebben mensen gezondheidsklachten, waarvan niet duidelijk is hoe die veroorzaakt worden. Als de huisarts of een andere specialist geen duidelijk zicht op de ziekte heeft, wordt een patiënt doorgaans naar de internist verwezen. Vooral door goed naar de patiënt te luisteren en de patiënt grondig te onderzoeken komt de internist vaak al tot de diagnose van de ziekte. Soms is daarvoor hulponderzoek nodig, zoals bloedonderzoek of gespecialiseerd onderzoek van een of meer organen.

Door toenemende leeftijd van de bevolking (met gelijktijdige ziekten bij één patiënt) en een stormachtige ontwikkeling van nieuwe medicijnen is het totale overzicht over de mogelijke behandelingen van een patiënt noodzakelijk. Hierin zijn alleen de internist en de geriater geschoold. Zoals de huisarts het overzicht heeft over de patiënt buiten het ziekenhuis, zo heeft de internist dat binnen het ziekenhuis.

Naast de algemene opleiding tot internist, heeft bijna iedere internist ook nog een gespecialiseerde vervolgopleiding genoten, bij voorbeeld in de behandeling van stofwisselingsziekten (zoals suikerziekte, schildklierziekten), hart- en vaatziekten, infectieziekten, kanker, etc. Maar het kenmerk van de internist blijft de behandeling van de gehele patiënt en niet slechts ‘een orgaansysteem’. Indien nodig is de internist de coördinator van de zorg door verschillende specialismen.