Voor kind en volwassene
Het woord orthopedie is waarschijnlijk samengesteld uit de Griekse orthos (recht) en paedos (kind). Oorspronkelijk werd de orthopedie dan ook gedefinieerd als "de kunst om bij kinderen afwijkingen van het lichaam te voorkomen en te corrigeren".
De samenstelling zou ook kunnen komen van de Griekse woorden orthos (recht) en pedes (voet). Dan zou de letterlijke betekenis "recht op de voeten" zijn. Waar het woord ook vandaan komt, tegenwoordig behandelt de orthopedische chirurgie natuurlijk kinderen én volwassenen. Voor kinderen is er zelfs een vertakking binnen de orthopedie: de kinderorthopedie.
Orthopedische problemen werden al door de oude Egyptenaren behandeld. Het begon met simpele hulpmiddelen als krukken en spalken, maar werd steeds verder uitgebreid met soms zeer ingewikkelde apparaten.
In de tweede helft van de 19e eeuw (1850-1900) werden er belangrijke ontdekkingen gedaan, zoals de narcose, het gipsverband, cardol als ontsmettingsmiddel en zeker ook de röntgenstralen (1895). Ook werd in deze periode de fysiotherapie geïntroduceerd.
Na de Tweede Wereldoorlog kwam de orthopedische chirurgie in een stroomversnelling, met name de bloedtransfusie en de toediening van antibiotica hebben de orthopedie flink vooruit geholpen. Door de technische vooruitgang is er ook steeds meer mogelijk geworden op diagnostisch, operatief en materiaalgebied.